Kinder- en jeugdboeken van Christel van Bourgondiëwatertoren

Speciale pagina voor jongeren (en iedereen die meer over mijn jeugdboeken wil weten).

Mijn hele leven lang doe ik de dingen al graag andersom.
Op een boek lees ik eerst de achterflap en ik begin mijn maaltijd het liefst met het toetje.
Ik kan er niets aan doen. Het gaat vanzelf.
Verwacht hier geen gewoon ABC, dat is te makkelijk natuurlijk.
We doen het andersom en beginnen achteraan bij de Z.
Lees je mee?


Z...

Zomervakantie - Toen ik nog een kind was, kampeerden we in een heel ouderwetse vouwcaravan, net een ijscokraam. Het liefst ging ik zwemmen in een meertje of een rivier, of ik verstopte me in de ijscokraam. Daar bouwde ik achter handdoeken mijn eigen huisje. En daar schreef ik hele schriften vol. Dat waren eigenlijk mijn eerste boeken. Helaas heb ik ze niet meer.


Y...

Yoga - beoefen ik al heel lang en zo vaak als ik kan. Ik geef ook yogales. Weet je waarom het zo leuk is? Als je yoga oefent doe je heel veel dieren na, de kameel, de sprinkhaan, de cobra, de hond, de kat en nog veel meer. Soms is het net of je in de dierentuin bent. Toen mijn kinderen klein waren deden we vaak de leeuw, die brult zo lekker hard.


X...

Xxx , zijn zoentjes onder een brief.


W...watertoren

Witte vlinder - de witte vlinder speelt een belangrijke rol in Het raadsel van de witte vlinder. Logisch, hoor ik je zeggen, anders heette het boek niet zo. Het verhaal speelt tweehonderd jaar geleden en gaat over Michael die met zijn zusje Jelena van Rusland naar de Lage Landen trekt. Ze raken hun ouders kwijt en er gebeuren vreemde dingen. Een witte vlinder zorgt ervoor dat ze niet verdwalen. Wat zou er met die witte vlinder zijn?
Weet je hoe ik op het idee kwam voor dit boek? Een oom vertelde me ooit dat onze voorouders in het gevolg van de Russische prinses Anna Pavlovna van Rusland naar Nederland trokken. Ik weet niet of het waar is, maar het is een mooi verhaal.



V...watertoren

Vegetariër - vlees eet ik al heel lang niet meer. Ik vind het zielig voor de dieren en niet lekker ook. Vis eet ik af en toe, die kunnen meestal nog wel vrij rondzwemmen. Ik ben dus geen hele vegetariër maar een halve.

Vreemde smokkelaars – stel dat je dol bent op drop, maar het is nergens te koop omdat drop verboden is in je land. Dan zorg je ervoor dat je het op een of andere manier toch krijgt, meestal moet dat in het geheim. Smokkelen heet dat. Tweehonderd jaar geleden mochten ze in Engeland geen sterke drank drinken, daarom werden er heel veel vaten met bier en jenever vanuit Frankrijk naar Engeland gesmokkeld. In Vreemde Smokkelaars gingen Peter en William stiekem kijken als de schepen met de verboden waar aan kwamen varen. En zo ontdekten ze dat er niet alleen maar drank in de houten vaten zat. Hoorden ze niet een stem daar?
Dit boek is speciaal geschreven voor kinderen met dyslexie.



U...

Uilen - van de vogels vind ik uilen misschien wel het meest bijzonder. Vooral de witte uil die als een standbeeld vanaf een tak op je neerkijkt. In de tijd dat we in Portugal woonden, streek elke avond een uil in onze tuin neer. Hij kwam altijd op dezelfde tijd en krijste om zijn komst aan te kondigen.


T...

Tijn wil ook sterk zijn - toen mijn zoon Jaro zeven was, kwam er eens een vriendinnetje op bezoek van zes. Dat vriendinnetje was reuze sterk, een soort Pippi Langkous. Jaro wilde ook zo sterk zijn, maar hoe hard hij ook zijn best deed, het vriendinnetje bleef winnen . Zo is 'Tijn wil ook sterk zijn' ontstaan. (Nu is Jaro veel ouder en wint hij met gemak.)
Tureluurs – Als je schrijft zit je veel achter de computer en soms word je tureluurs van al die dansende letters op je scherm.


S...watertoren

Schrijven - ik ben schrijfster, maar jij mag mij ook schrijven. Je mag schrijven wat je van mijn boeken vindt, maar ook wat je zelf hebt beleefd: info@christelvanbourgondie.nl

Strijd om de watertoren - de titel van mijn tweede fictieboek. Daarin ontdekken Alex en Vins dat er plannen bestaan om een deel van de duinen bij de watertoren af te sluiten, omdat er luxe bungalows moeten komen. Ze zijn woest, niet alleen omdat er een mooi natuurgebied verloren gaat, maar ook omdat de opa van Alex dan zijn huis uit moet. Bovendien stinkt het zaakje... De watertoren bestaat echt, hij ligt in Overveen en weet je wat het boek nu zo interessant maakt? Twee jaar nadat het boek was verschenen, stond er in de Volkskrant een groot artikel over een rijke stinkerd die precies op die plek in de duinen wilde gaan bouwen. Er kwam veel protest tegen en het is uitendelijk (gelukkig) niet doorgegaan.

Stichting SSS - Stichting Schrijver School en Samenleving, dat is de hele naam. Het is een organisatie die schrijvers op pad stuurt, vooral naar scholen. En zo trek ik in de kinderboekenweek, en ook daarbuiten, van school naar school.


R...

Russisch - die taal heb ik heel lang geleden gestudeerd. Als ik Russisch hoor, stroomt een mooie melodie mijn hoofd binnen. Daarom wilde ik de taal zelf spreken (al ben ik er weer heel veel van vergeten). De Russen hebben ook prachtige verhalen over de heks Babajaga. Je komt deze akelige heks ook tegen in Het raadsel van de witte vlinder.


Q...

Quiche - of een groentetaart in (blader)deeg. Heb je dat wel eens gegeten? Heel lekker met prei, of feta, olijven en pruimen. Ik ben er dol op, net als vele andere vegetariërs en trouwens ook niet-vegetariërs.


P...watertoren

Portugal - Hier heb ik vijf jaar gewoond met mijn man en kinderen, van 2001 tot 2006. In Évora om precies te zijn. Het deel van Portugal waar wij woonden, noemden de Portugezen ook wel hun oerland. Olijfbomen en kurkeiken kronkelen er tussen de rotsen omhoog en blijven er vaak eeuwenlang staan. Hunebedden, menhirs en zwerfkeien liggen overal in het land verspreid. Je hoeft er maar rond te kijken en de verhalen springen in je hoofd.
In Portugal heb je veel zon, je kunt er lekker heel lang buiten zwemmen en de kinderen hebben drie maanden zomervakantie. Maar je mist soms ook dingen uit Nederland, zoals hagelslag, even lekker op de fiets springen of sneeuwballen gooien in de winter.

Portugees
Wist je dat het Portugese alfabet maar 24 letters heeft. De K en de W kennen ze er niet.
En nu even tellen in het Portugees..

1 = um, 2 = dois, 3 = tres, 4 = quatro (zeg: kwatroe), 5 = cinco (zeg: sinkoe), 6 = seis, 7 = sete, 8 = oito (zeg: ojtoe), 9 = novo (zeg: novoe), 10 = dez


O...

Oma - Aan mijn oma heb ik fijne herinneringen. Zo had ze in de zomer altijd aalbesjes met suiker klaarstaan als ik bij haar kwam. Ze kon lekkere rijstebrij maken en we mochten zoveel bokkepootjes uit haar koektrommel pakken als we wilden. Maar mijn oma vergat ook wel eens dat de ketel op het fornuis stond. Dat had ze pas door als de keuken helemaal zwart zag van de rook en er in de ketel een groot gat was gebrand. Zo kwam ik op het idee voor Oma vergeet-me-nietje, over een lieve oma die alles vergeet. Zelfs dat haar kleindochter bij haar logeert.


N...watertoren

Nijlpaard - geloof het of niet: Merle is zo dik dat ze net een nijlpaard is. De directeur van de school wil dat ze naar de dierentuin gaat, maar daar steekt een raar mens met wilde haren en zwarte nagels een stokje voor. Arme Merle hoeft niet in een hok, maar moet wel met haar tanden het gras maaien. Weglopen gaat ook zo makkelijk niet. Als ze een poosje in het bos woont, merkt Merle dat het juist fijn is daar. Ze is niet meer zo dik, en kan veel meer dingen. Maar dan komt de politie alles in de war sturen. Over de grappige avonturen van Merle kun je lezen in Dikkedunne Merle.

Nijmegen - nu wonen we met zijn viertjes in Nijmegen, de oudste stad van Nederland, waar de Romeinen het lang voor het zeggen hadden, net als in Portugal. Op veel plekken in en om de stad zie je hun invloed terug. Maar er valt nog veel meer te ontdekken. Dus wie weet wat voor verhalen er hier in Nijmegen nog allemaal gaan ontstaan.


M...watertoren

Mama jij bent lief! (kijk bij Haarlem)

Merle (kijk bij Nijlpaard)

Mila - zo heette onze hond, een zwarte labrador. Ze was is in Portugal geboren, maar vond het ook helemaal fijn om in Nederland te wonen. Labradors zijn dol op water en in Nederland regent het lekker veel. Mila ging dood omdat ze oud was. We vergeten haar nooit, want ik heb een boek over haar geschreven. Milo heet het boek en daarin is ze geen teef maar een reu. Milo heeft een bijzonder talent. Hij ruikt waar oude schatten verborgen liggen op het strand en graaft ze op, maar dat blijkt een gevaarlijke bezigheid.



L...

Laurensschool – zo heette mijn lagere school (tegenwoordig zeg je ‘Basisschool’). Het gebouw bestaat niet meer, maar ik heb nog wel veel herinneringen aan de school. Aan juffrouw Leereveld die ik de liefste juf vond die er bestond, en aan meneer Campfens die twee keer achter elkaar voorlas uit Sjakie en de chocoladefabriek (Ken je dat boek niet? Snel lezen dan!)

Lezen- als je leest is het net of je reist in je verbeelding. Mijn lievelingsboek vroeger was Alleen op de wereld. Over Remy die door Frankrijk trekt met de oude Vitalis en zijn dieren. Remy verliest iedereen om zich heen en blijft moederziel alleen achter. Tranen met tuiten heb ik gehuild om dat boek. Gelukkig liep het wel goed af.


K...watertoren

Kater – Nuno [zeg: Noenoe] is een echte straatkat. Als ik uit bed kom, springt hij op het muurtje voor de achterdeur en gaat net zolang miauwen tot ik hem voer. Dan vertelt hij me een beetje wat hij heeft uitgespookt die nacht en gaat hij er weer vandoor. In de winter ligt hij vaak naast me op een schapenvachtje. Ik schrijf en Nuno slaapt. Niks mis met zo’n kattenleven.

Kinderen – Ik heb er twee, Lara is mijn dochter en Jaro mijn zoon.

Klavertje 4 - als kind ging ik in een klaverveldje op zoek naar een klavertje 4. En geloof me, als je er een vindt (en dat is bijna nooit), mag je een wens doen en die komt altijd uit. Daarom ben ik zo dol op klavertjes 4, want ze brengen écht geluk.


J...watertoren

watertorenJansen - dat is mijn gewone achternaam. Alle verzonnen verhalen schrijf ik onder de naam Van Bourgondië en alles wat ik niet verzin onderteken ik met mijn 'echte' naam.

Jara en de magische tol - is mijn eerste fictie (verzonnen) boek. Het heet gaat over Jara, een meisje dat ontdekt dat ze helderziend is. Haar beste vriendin kan het maar niet geloven.

Jonas en het nachtboek - Jonas is bang in het donker. Het liefst kruipt hij weg onder zijn deken en wacht tot het weer licht wordt. Maar dan krijgt hij van de overbuurvrouw het Nachtboek. En er verdwijnen ook letters uit de stad!


 

I...watertoren

Inspiratie - dat heb je nodig om op een idee te komen. Ik haal inspiratie uit van alles, uit de belevenissen van mijn kinderen en de fratsen van mijn hond en kat. Uit krantenberichten, mensen die ik boeiend vind, mooie muziek en uit alles wat er om me heen gebeurt. Al die dingen gaan borrelen in mijn buik en uiteindelijk ontstaat er dan een verhaal.

Isa - is veertien, ze kan heel goed drummen en wordt plotsdoof. In De stem van Isa lees je hoe het is om opeens niet meer te kunnen horen en hoe het drummen haar helpt om haar eigen weg te vinden. De stem van Isa is een jeugdroman, dus begin pas met lezen vanaf groep 8 of de brugklas.


H...

Haarlem - in deze stad werd ik geboren en ging ik naar school. Ik studeerde in Amsterdam, maar daarna kwam ik er weer terug. Dat kwam vooral omdat Frank, mijn vriend, en ik in een oude snoepwinkel gingen wonen. Het rook er lekker zoet naar oude verhalen. In Haarlem kregen we twee kinderen: Lara en Jaro. Over hun heb ik korte verhaaltjes geschreven, en die zijn allemaal samen gegaan in het boek Mama, jij bent lief! Zo vergeten we nooit de grappige dingen die ze vroeger hebben gezegd.

Heksen - ben ik dol op. Nu moet je niet denken aan zo'n enge sprookjesheks. Nee, een goede 'heks', die door de bossen dwaalt op zoek naar zeldzame kruiden en planten, die magische spreuken kent en alles weet van de sterren en de maan. Helaas, is het mezelf nooit gelukt heks te worden. Daarom ben ik maar gaan schrijven. Want schrijven is net als toveren, je kunt alles laten gebeuren wat je maar wilt.


G...watertoren

Gebarentaal - dat is de taal van mijn dove broer Jeroen. Het is een taal die je met je handen spreekt (kijk maar eens naar deze link). Geen taal om naar te luisteren maar om naar te kijken. Ik vind het prachtig om te zien, maar ´spreek´ het maar een klein beetje. In de tijd dat Jeroen nog klein was, mochten de dove kinderen niet gebaren op school of thuis. Vandaar dat ik het nooit goed heb geleerd.

Geklop op de muur - gaat over Evelien die pas is verhuisd naar een eeuwenoud huis in het centrum van net zo’n oude stad. In het huis hoort ze geklop op de muur en daar stapt Daniël uit een gat door de muur. Daniël is niet zomaar een jongen. Hij kent de stad beter dan Evelien, maar er is wel iets heel vreemds met hem aan de hand.
Ik kwam op het idee voor dit boek toen ik nog in Haarlem woonde, ook in een eeuwenoud huis. Op een dag hoorde ik geklop tegen de oude dikke muur en toen ontdekte ik dat er iets achter die muur zat. Geklop op de muur is trouwens speciaal geschreven voor kinderen met dyslexie. (zie dyslexie)



F...

Frank - zo heet mijn vriend. We kennen elkaar al best lang, maar het is nooit saai met hem. Hij kan nog goed zingen ook, maar is niet zo beroemd als de vader van Zina in 'Doe ff normaal!'


E...watertoren

Évora - de stad in Portugal waar we vijf jaar hebben gewoond. Het is een mooi wit stadje in het zuiden van Portugal. In de zomer was het er zo warm, dat je het liefst de hele dag in het water lag. En in de winter zat je gewoon in je T-shirt buiten, zo lekker was het weer dan. Een keer heeft het er gesneeuwd, en dat was voor het eerst in 16 jaar. Er lag een hele dikke laag sneeuw en de juffen op school waren zo bang dat de kinderen uit zouden glijden en hun been zouden breken, dat de kinderen niet op het schoolplein mochten spelen. Je begrijpt dat Lara en Jaro daar heel boos over waren (maar ja, Nederlandse kinderen zijn wel wat sneeuw gewend).



D...watertoren

December - in die maand ben ik geboren, in het jaar 1961. Het was zo koud die winter, dat mijn moeder op haar schaatsen de kinderwagen voortduwde (misschien dat ik daarom de zomer wel fijner vindt. Brr, al die kou. Niets voor mij).

Dikkedunne Merle (kijk bij Nijlpaard)

Doe ff normaal! Je vader zal toch maar een beroemde zanger zijn. En jij wil niet dat iemand het weet, omdat er dan vervelende dingen kunnen gebeuren. Dat is het geval met Zina. Het wordt helemaal lastig als haar hartsvriendin Myrna achter het geheim komt. Probeer dan maar 'ff normaal' te doen!

watertorenDubbelland - Weet je hoe dit boek is ontstaan? Jaro, mijn zoon, was gek op ridders en kastelen (dat is hij nog steeds, net als ik). En zo kwam ik op het idee om te schrijven over de zoon van een ridder. Alleen woont die zoon wel in een heel bijzonder land. In Dubbelland heeft iedereen een dubbelganger, dat is iemand die precies op hem lijkt. watertorenDe dubbelganger van Milo (zoon van een ridder) is Olim (zoon van een hoefsmid). Olim wil wel eens weten hoe het is om op een kasteel te leven, en Milo wil weten hoe gewone mensen leven. Ze doen de grote wisseltruc en dat blijkt niet zo makkelijk als ze hadden gedacht.
Dubbelland: Iris en Siri - Ook Iris, de zus van Milo, heeft een dubbelganger. Een keer raden hoe zij heet? Siri is een straatartieste die heel goed kan dansen. De meisjes komen elkaar tegen als er feest is op het kasteel en ze spreken af een dagje met elkaar te ruilen, maar daar loopt het mis. Een dagje worden weken… en dat was toch niet helemaal de bedoeling.

Dyslexie - wordt ook wel woordblindheid genoemd. Als je dyslexie hebt wil dit niet zeggen dat je blind bent, maar dat je soms letters omdraait of sommige woorden gewoon niet herkent (daar ben je een beetje ‘blind’ voor). Lezen is dan lastig. Voor kinderen met dyslexie worden speciale boeken geschreven, met veel plaatjes waarin de moeilijke woorden extra worden uitgelegd. Ik schreef twee boeken voor kinderen met dyslexie: Vreemde smokkelaars en Geklop op de muur. En het leuke is, de boeken zijn heel spannend, dus ook kinderen voor die niet woordblind zijn lezen ze graag.


C...

Christel - dat ben ik.


B...

Van Bourgondië - mijn schrijversnaam. Eigenlijk is het een heel oude familienaam. Ik kwam de naam tegen op de achterkant van een foto, in een schoenendoos vol oude, vergeelde foto's van mijn tante. Anna Margaretha van Bourgondië leefde zo'n 150 jaar geleden en ze trouwde met Andreas Jansen (ze zijn dus zoiets als mijn bedbedovergrootouders). Van Bourgondië is een deftige naam. Ik denk dus dat Anna van adel was, dat ze verliefd werd op de melkboer en er met hem vandoor is gegaan (maar ik weet niet of het echt zo is gegaan).


A...watertoren

Aardappels met stokjes - is mijn eerste boek, dat verscheen in 1992. Daarin vertellen vluchtelingkinderen over hun vlucht naar Nederland, maar ook wat ze van de Nederlanders vinden. Bijvoorbeeld dat de mensen hier met rare kleuren haar rondlopen of dat ze om 6 uur 's avonds al eten.

Amsterdam – hier heb Russisch en massacommunicatie gestudeerd. Toen ik pas in Amsterdam woonde, raakte ik steeds de weg kwijt en kreeg lekke banden van het vele fietsen. Misschien dat kinderen in mijn boeken daarom ook nogal eens verdwalen. Het is soms ook best leuk om de weg kwijt te raken, vanwege de onverwachte dingen die er dan gebeuren. Zo ben ik ooit de oudste man van de wereld tegengekomen, maar daar vertel ik wel eens over in een boek.

Alleen op de wereld (zie: Lezen en lievelingsboeken)